Edwin de Klein (Venray [NL], 1997)

Mijn werk onderzoekt menselijk gedrag in een wereld van consumptie, prestatiedruk, individualisering en voortdurende versnelling. In mijn onderzoek analyseer ik wat mensen drijft, de verborgen verhalen en structuren die onze handelingen vormen en in stand houden, en hoe deze patronen zichtbaar worden in materiële en intuïtieve vormen.

Opgegroeid in Venray, omringd door psychiatrische instellingen, tbs-klinieken en gevangenissen, raakte ik gefascineerd door de architectuur en persoonlijke verhalen van de mensen die daar verbleven. Doelgroepen met complexe achtergronden, zoals gevangenen en daklozen, vormen een belangrijke inspiratiebron voor mijn werk.

Mijn praktijk combineert kritische observatie met intuïtieve experimenten. Door bestaande objecten te observeren, ontlenen en herschikken, ontstaan nieuwe realiteiten. Werken op locatie en in interactie met onbekenden verdiept mijn blik en onthult onverwachte verbanden.

Recent verschoof mijn focus van groot, kleurrijk werk naar het gebruik van lokale materialen zoals steen, aarde, pen en papier. Tekenen, intuïtief bouwen en performen zijn essentiële handelingen die een open dialoog met het materiaal mogelijk maken. Het balanceren van stenen sculpturen vraagt geduld, herhaling en volledige focus, een bewuste tegenbeweging tegen de gemakzucht van onze huidige samenleving, versterkt door technologie en AI.

Dit recente werk bevindt zich nog in ontwikkeling: de tekeningen documenteren ontmoetingen met zoekende lijnen, terwijl de sculpturen licht, associatief en maatschappijkritisch zijn, met een monumentale potentie. Tijd, geduld, directe interactie en materiaal creëren een nieuw perspectief op de relatie tussen mens en natuur.